Ικαρία Διακοπές σε slow motion

Ικαρία Διακοπές σε slow motion, Σε ένα νησί «γαλατικό» στην άκρη του Αιγαίου, όλα κυλάνε πιο αργά, πιο χαλαρά, πιο χαρούμενα. Οι Ικαριώτες, λοιπόν, ως άλλοι Γαλάτες έχουν δικούς τους νόμους και κανόνες για το 24ωρο, την εργασία, τα πανηγύρια και φυσικά τη γαστρονομία.

Η Ικαρία είναι ένα νησί όμορφο αλλά ιδιαίτερο, απομακρυσμένο, ίσως και λίγο σκληρό. Σχεδόν πάντα φυσάει πολύ, οι περισσότερες παραλίες του έχουν βότσαλο και όχι άμμο, αλλού υπάρχει πυκνή βλάστηση κι αλλού κυριαρχεί ο βράχος και η πέτρα. Έχει όμως τους δικούς του ρυθμούς που κάνουν τη διαφορά, μια χαλαρή ατμόσφαιρα που σε συνεπαίρνει με το που πατάς το πόδι σου στον «κόκκινο βράχο» – όπως το έλεγαν παλιά και ανθρώπους που κάνουν κάθε στιγμή της διαμονής σου στο νησί μοναδική. Για να την ανακαλύψεις και να την απολαύσεις καλύτερα, αφήσου στους ρυθμούς της και να θυμάσαι πως οι άνθρωποι εκεί είναι χαλαροί δεν είναι όμως “χύμα”. Απλώς η Ικαρία δεν είναι για όλους γιατί είναι των άκρων. Μπορεί κάποιοι να θέλουν να φύγουν τη δεύτερη μέρα από το νησί και κάποιοι να την ερωτευτούν για πάντα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα σε αφήσει αδιάφορο.

Τα must do της Ικαρίας
* Το πιο διάσημο χωριό της Ικαρίας είναι ο Χριστός Ραχών, εκεί που «κοιμούνται» τη μέρα και «ζουν» τη νύχτα και εκεί που το πρωί τα μαγαζιά είναι κλειστά και στους φούρνους δεν είναι κανείς μέσα, παίρνεις απλά το ψωμί και αφήνεις λεφτά. Δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα βέβαια, αλλά σίγουρα νωρίς το πρωί θα χρειαστείτε λίγη υπομονή παραπάνω.
* Η πιο διάσημη παραλία του νησιού είναι οι Σεϋχέλλες!

* Γενικά, το μεγαλύτερο μέρος του νησιού καλύπτεται από σκίνους, κουμαριές, φρύγανα και θυμάρια. Υπάρχουν επίσης πεύκα και κυπαρίσσια, βελανιδιές, αρεφτιές και μπόλικα πλατάνια. Στο υπόλοιπο νησί κυριαρχεί η πέτρα και ο βράχος.
* Αξίζει μια βόλτα στο πανέμορφο και καταπράσινο φαράγγι Χάλαρη με τις μικρές κλιμακωτές λιμνούλες, τον μίνι καταρράκτη και τα αμέτρητα πλατάνια και τους «γκρούβαλους», όπως λένε τη φυλή των εντελώς ελεύθερων κατασκηνωτών.
* Αξίζει μια βόλτα ως τον Νερόμυλο των Σπανέδων έξω από το Χριστό Ραχών. Eίναι εύκολο να το βρείτε, ρωτήστε και θα σας πουν. Θα διασχίσετε ένα υπέροχο δάσος, ένα ποταμάκι, λίγο ακόμη περπάτημα και φτάσατε.

Ικαρία Διακοπές σε slow motion
By: Olivemagazine.gr

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria

 

Ικαρία, ο Παράδεισος του Αιγαίου

Ικαρία, ο Παράδεισος του Αιγαίου
By: Newpost.gr

Ικαρία, ο Παράδεισος του Αιγαίου, Ένα από τα μεγαλύτερα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, «το πιο όμορφο» θα ακούσεις να λένε εκείνοι που κάθε χρόνο ανανεώνουν το ραντεβού τους για το νησί των Αντιθέσεων. Και είναι πολλοί… Κατάφυτες πλαγιές και απόκρημνοι βράχοι. Πυκνή βλάστηση και βαθιές χαράδρες. Όλο αντιθέσεις και χρώματα. Καλωσορίσατε στο νησί των ανατροπών… Ικαρία, ο Παράδεισος του Αιγαίου!

Ένα από τα μεγαλύτερα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, «το πιο όμορφο» θα ακούσεις να λένε εκείνοι που κάθε χρόνο ανανεώνουν το ραντεβού τους για το νησί των Αντιθέσεων. Και είναι πολλοί… Κατάφυτες πλαγιές και απόκρημνοι βράχοι. Πυκνή βλάστηση και βαθιές χαράδρες. Όλο αντιθέσεις και χρώματα. Καλωσορίσατε στο νησί των ανατροπών…

Το μυστικό της μακροζωίας

O τρόπος ζωής των κατοίκων του νησιού προστατεύει από τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τον καρκίνο. Πρόσφατη έρευνα έδειξε πως η Ικαρία εξασφαλίζει μεγάλα ποσοστά υπερηλίκων. Και αυτό οφείλεται στην αισιόδοξη διάθεσή τους αλλά και τους αργούς ρυθμούς ζωής. Συχνά οι κάτοικοί του χαρακτηρίζονται ως «Αλαφροΐσκιωτοι». Δεν κλειδώνουν τα μαγαζιά τους, δεν έχουν ωράρια εργασίας, δεν παίρνουν τα πράγματα στα σοβαρά. «Ικαριώτικο ραχάτι» ονομάζεται η ασυνήθιστη κανονικότητά τους και θα τη συναντήσεις κυρίως στο γραφικό χωριό Χριστό Ραχών, όπου τα τοπικά μαγαζιά λειτουργούν με νυχτερινό ωράριο. Οι κάτοικοί του, πάντα φιλόξενοι και προσιτοί. Έτοιμοι να σε ξεναγήσουν και να σου ψιθυρίσουν τα μυστικά του τόπου τους…

Αμμουδερές παραλίες και ιαματικά λουτρά

Ικαρία, ο Παράδεισος του Αιγαίου, Το νησί με το μακρόστενο σχήμα διαθέτει κάποιες από τις πιο μαγευτικές παραλίες ολόκληρου του Αιγαίου. Άλλες με άμμο και άλλες με άσπρα βότσαλα ικανοποιούν τις προτιμήσεις και των πιο απαιτητικών. Στον νότο συναντάμε όμορφες, πεντακάθαρες παραλίες στο Πριόνι, τη Λευκάδα, το Ξυλοσύρτη, το Φάρο. Στον βορρά τρεις ωραίες και ήσυχες παραλίες το Κιόνι, το Αυγολυμί και την Λειβάδα. Και στην περιοχή του Ευδήλου μπορούμε να πάμε, στο Φύτεμα, στο Φλες, στο Κεραμέ και στο Καραβόσταμο. Για τους μεγαλύτερους σε ηλικία τουρίστες, προσφέρεται η περιοχή Άγιος Κήρυκος με τις θεραπευτικές ιαματικές πηγές (οχτώ στο σύνολο). Βέβαια, η σημαντικότερη λουτρόπολη του νησιού είναι τα Θέρμα.

Ικαριώτικοι χοροί

Ο χορός και τα ξέφρενα γλέντια αποτελούν ένα χαρακτηριστικό κομμάτι του νησιού. Φημίζεται για τα πανηγύρια του, ειδικά εκείνα του 15Αύγουστου, με πιο γνωστά της Αγίας Μαρίνας και της Λαγκάδας, που λαμβάνει χώρα στο εκκλησάκι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Δυνατό άφθονο κόκκινο κρασί δικής τους παραγωγής, βραστό κατσίκι και οι δημοφιλείς ικαριώτικοι χοροί ολοκληρώνουν το σκηνικό ποιοτικής διασκέδασης. Οι Ικαριώτες διατηρούν ατόφια την παράδοσή τους, είναι ξακουστοί για τα ιδιαίτερα ήθη και έθιμά τους. Ο Εύδηλος, το δεύτερο λιμάνι του νησιού αποτελεί το meeting point της νεολαίας. Νέοι και ηλικιωμένοι, πολυάσχολοι και ονειροπόλες, γλεντζέδες και μοναχικές ψυχές, όλοι έχουν μια θέση στην Ικαρία των αισθήσεων.

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria

 

 

Η Ικαρία είναι για εκείνους που

By: www.ratpack.gr

Η Ικαρία είναι για εκείνους που, Όσοι μέχρι σήμερα δεν την έχουν επισκεφθεί, ξέρουν από τους συνήθεις επισκέπτες του τον νούμερο ένα λόγο για να επισκεφθείς κανείς την Ικαρία: χαλάρωση. Όχι δεν είναι υπερβολή πως ο χρόνος στην Ικαρία κυλά σε διαφορετικούς χρόνους.

Μερικές ώρες μετά από την άφιξη σου στο νησί, θα συνειδητοποιήσεις και εσύ πως ο  χρόνος κυλά διαφορετικά. Ή μήπως δεν κυλάει καθόλου; Γιατί πέρα από την βαρύτητα, η Ικαρία είναι ο επόμενος μη επιστημονικός λόγος που αποδεικνύει ότι ο χρόνος δεν υπάρχει.

Μην ψαρώνετε με τα ξερονήσια. Εκεί που οι Κυκλάδες μετά βίας έχουν πέντε πεύκα, η Ικαρία έχει κάτι από νησιά του Ιονίου.  Η πλούσια βλάστηση του νησιού,  είναι ιδανική τόσο για τους φυσιολάτρεις επισκέπτες όσο και για εκείνους που αγαπούν το ελεύθερο κάμπινγκ. Οι βουνοκορφές του Αθέρα, που από τους ντόπιους αποκαλείται ως η ραχοκοκαλιά της Ικαρίας, είναι ιδανική τοποθεσία για να στήσεις την σκηνή. Από εκεί και πέρα κάθε ορεινή τοποθεσία του νησιού έχει κάτι πράσινο να σου δείξει. Στο Μάραθο. Στην Ακαμάτρα. Στο Πλουμάρι και το Φραντάτο. Στο δάσος του Ράντη στη δυτική πλευρά του νησιού (σ.σ.: πολλά από τα γηραιότερα δέντρα έχουν ηλικία μεγαλύτερη από 300 έτη). Η Ικαρία είναι αυτό το «δροσερό» νησί που μπορείς να ξαπλώσεις κάτω από τα δέντρα του με την ίδια όρεξη που θα ξαπλώσεις στην παραλία.

Ξέχνα τις πλαζ, τις ξαπλώστρες, τα μπιτσόμπαρα με την δυνατή μουσική και τις εν χορώ ρακέτες από τους λαδωμένους σφίχτες. Η Ικαρία είναι ανεμελιά. Είναι ελευθερία. Το δηλώνει η ίδια η Μεσακτή με τα ανοιχτά της ρεύματα που την κάνουν ιδανική για σεφ. Το δηλώνει ο Νας όπου κάποτε δέσποζε το Ιερό της Αρτέμιδος. Στην παραλία θα υπάρχουν γυμνιστές αλλά το όλο σκηνικό δείχνει τόσο ανέμελο που δεν θα νιώσεις ίχνος κομπλεξισμού. Το Λιβάδι είναι το πιο μέινστριμ γιατί χωράει αρκετό κόσμο. Όσο μέινστριμ μπορείς να το πεις δηλαδή. Και μετά είναι παγκοσμίως φήμης Σεϋχέλλες. Τυρκουάζ νερά αλλά για όσους τα αξίζουν. Γιατί έχει γκρεμό και περπάτημα και μετά μπόλικη ανηφόρα. Οπότε μιλάμε πάντα για παπούτσι και όχι για σανδάλια και σαγιονάρες. Το Ιερό από την άλλη, βρίσκεται στο βορειοανατολικότερο σημείο του νησιού κοντά στο αεροδρόμιο. Είναι ήσυχη παραλία και αποτελεί hot spot για ψαροντουφεκάδες.

Η Ικαρία είναι για εκείνους που ….. Ο χορός και το τραγούδι είναι αναπόσπαστο στοιχείο της Ικαρίας – και ειδικά για τους καλοκαιρινούς μήνες. Ειδικότερα, από τις αρχές του Ιούλη μέχρι και τις τελευταίες μέρες του Οκτώβρη, υπάρχει ένα πλήθος από διαφορετικά πανηγύρια σε κάθε σημείο του νησιού. Αν βρεθείς Αύγουστο στο νησί, να έχεις οπωσδήποτε υπόψιν σου το πανηγύρι στον Χριστό Ραχών στις 6 Αυγούστου και το μεγαλοπρεπέστατο στη Λαγκάδα για τον 15αύγουστο. Στα περισσότερα από τα πανηγύρια σερβίρεται φαγητό και κρασί, ενώ ο κόσμος ξεκινάει μετά τους μπάλους και τους καρσιλαμάδες να χορεύει τον Ικαριώτικο. Ναι είναι κομματάκι δύσκολος, αλλά σε όσα περισσότερα πανηγύρια πας, τόσο πιο εύκολα θα τον μάθεις. Γιατί αυτό είναι η Ελλάδα.

Αν δεν γνωρίσεις τις γεύσεις ενός τόπου, τότε δεν τον έχεις γνωρίσει ολόκληρο. Προφανώς αυτό ισχύει και για την Ικαρία καθότι είναι πλούσια σε πρώτες ύλες και έχει γεννήσει μία σειρά από πιάτα που απαιτείται να δοκιμάσεις. Γενικότερα, έχε στο νου σου πως τα οινομαγειρεία στο νησί είναι αρκετά και πέρα από τα σουβλάκια και τα ψητά της ώρας, αξίζει να δώσεις βάση στις ντόπιες συνταγές.

Η χορτόπιτα είναι ένα από αυτά. Υπάρχει η καθούρα, το τοπικό τυρί που φτιάχνουν από γάλα κατσίκας. Και συνεχίζουμε με ντολμάδες, με μελιτζάνες φούρνου με λιωμένο τυρί, κοπανιστή, κατσικάκι με πετιμέζι στο φούρνο ή στη γάστρα. Και υπάρχει καλός λόγος για όλα αυτά. Η παραδοσιακή Ικαριώτικη κουζίνα δεν περιλαμβάνει τηγάνι, αλλά πήλινα σκεύη που επιτρέπουν στο φαγητό και τα μαγειρευτά λαχανικά να κρατούν την κατάλληλη θερμοκρασία και τις θρεπτικές ουσίες. Από την άλλη ωστόσο υπάρχει και η παραδοσιακή φουσκόπιτα που επιβάλλεται να δαγκώσεις.

Η Ικαρία είναι για εκείνους που ….. Τέλος, έχε υπόψιν πως οι Ικαριώτες έχουν τον περίφημο Πράμνειο Οίνο τον οποίο ο Όμηρος αναφέρει ως Φαρμακίτη. Είναι δυνατό κόκκινο κρασί που οφείλει την γεύση του στα ιδιαίτερα αμπέλια που υπάρχουν στο νησί. Τόσο στο ποτήρι όσο και στο φαγητό, κρύβει όλη εκείνη την μαγεία που ερωτεύτηκε ο διάσημος σεφ Jose Andres όταν επισκέφθηκε την Ικαρία.

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria

 

10 λόγοι να πας Ικαρία

10 λόγοι να πας Ικαρία
Νικόλας Γεωργιακώδης

by: In2Life.gr

10 λόγοι να πας Ικαρία Κανονικά δε θα έπρεπε να υπάρχουν «λόγοι» για να επισκεφτεί κανείς το νησί – μυστήριο που ονομάζεται Ικαρία. Ένας είναι ο λόγος: είναι η Ικαρία. Αν όμως δεν έχετε έρθει ποτέ σας εδώ – wait, what?- και θέλετε να δείτε τι τελοσπάντων έχει αυτό το νησί και τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστεί στα καλοκαιρινά πλάνα κάθε παρέας, τότε έχουμε δέκα πολύ καλούς λόγους για να το ανακαλύψετε.

Οι χαλαροί ρυθμοί

Πολύ χαλαροί. Κυρίως για εμάς τους Αθηναίους που έχουμε μάθει να ζούμε όλη μέρα (και νύχτα) στην τσίτα. Ετοιμαστείτε λοιπόν για κάτι τελείως διαφορετικό και εντελώς ζεν. Στην αρχή θα παραξενευτείτε, αλλά με λίγη καλή διάθεση θα ενσωματωθείτε πλήρως στην ατμόσφαιρα, και θα κερδίσετε αρκετά χρόνια ζωής.

Τα πανηγύρια (πιάνουν για δύο… λόγους – ή και παραπάνω)

Τα έχετε ακούσει. Τα έχετε δει σε φωτογραφίες, σας έχουν πει για αυτά φίλοι και γνωστοί (κάποιοι γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν μετά από αυτά – κάποιες έπιασαν παιδί εκεί, αλήθεια). Ό,τι και να σας είπαν είναι αλήθεια. Τα πανηγύρια είναι σήμα κατατεθέν του νησιού και οφείλετε να τα ζήσετε. Χορός, φαγητό, κρασί, ξανά μανά χορός και πάει λέγοντας μέχρι το πρωί. Αν είστε single, τότε ακόμα καλύτερα. Εγγυημένα θα φύγετε από ‘κει με «νύφη» ή «γαμπρό». Αγαπημένα μας είναι εκείνα στην Αρεθούσα (17/7), στο Καραβόσταμο (26/7), στον Φείδο (27 Ιουλίου), στον Στάβλο (6/8), στα Μανδριά (8/8), στις Καρές (12/8), στους Βρακάδες (20/8) και στο Μαυράτο (29/8).

Τον Δεκαπενταύγουστο γίνεται ακόμα περισσότερος χαμός με τη φάση να ξεκινά από τον Λαγκαδά, και να συνεχίζει στα Κοσσοίκια, στο Γυαλισκάρι και στους Κουνιάδους. Γεμάτη μέρα για τους panigiri lovers αυτή.

Και ένα μυστικό: Στις 13 Αυγούστου η Γιορτή του Κρασιού στο χωριο Φλες (το πρώτο χωριό που θα βρείτε κάνοντας αριστερά από το λιμάνι του Εύδηλου) είναι κάτι σαν πανηγύρι σε γαλατικό χωριό με άφθονο κρασί, ωραίο φαγητό από τις κυρίες του χωριού και ικαριώτικους χωρούς μέχρι το πρωί. Προσεγγίζεται και με τα πόδια από το λιμάνι.

Και άλλο ένα: Αν πετύχετε πανσέληνο, τότε βουρ για το παραθαλάσσιο χωριό Μαγγανίτης, στο οποίο στάνταρ θα έχει στηθεί full moon party στο φοβερό μαγαζάκι που λέγεται Στο Γιαλό Κάνει.. Φουρτούνα – δεν κάνουμε πλάκα, όντως έτσι λέγεται. Και σερβίρει από ούζο μέχρι κοκτέιλ και ποικιλίες.

10 λόγοι να πας Ικαρία

Ο Χριστός Ραχών

Η «πρωτεύουσα» του νησιού. Ένα πανέμορφο χωριουδάκι που ξυπνάει… αργά με μπαράκια για κάθε γούστο που συνήθως μαζεύουν live γκρουπάκια απέξω και γίνεται το έλα να δεις. Μαζεύει κυρίως νεολαία που είτε επιστρέφει, είτε κατευθύνεται προς το πλησιέστερο πανηγύρι και προσφέρει σούπερ επιλογές για βραδινό ποτάκι – και βραδινά ψώνια. Το Καφαρτέ με τα ωραία κοκτέιλ, η Σκνίπα με τις ροκ βραδιές, και το κουκλίστικο Δεντρόσπιτο με τα εξίσου ωραία κοκτέιλ και τις φοβερές μουσικές.

Η Ακαμάτρα

Λιγότερο «σουπερσταρ» από τον Χριστό, αλλά ό,τι πρέπει για καφεδάκι, βόλτα και ποτάκι. Η εναλλακτική Ακαμάτρα με την υπεραιωνόβια βελανιδιά, χτισμένη στην κατάφυτη κοιλάδα της Μεσαριάς φιλοξενεί και μια από τις ωραιότερες ταβέρνες του νησιού, το Στα Πέριξ, όπως επίσης και ένα underground μπαράκι, το Μπέρδεμα.

Οι παραλίες

Δύσκολα θα ξεχωρίσετε την καλύτερη παραλία του νησιού. Είναι στην πλειοψηφία τους πανέμορφες, με πράσινα ή τιρκουάζ κρυστάλλινα νερά και… προσωπικότητα. Η Μεσακτή για τους φαν του surf, μια τεράστια αμμουδιά με ωραία νερά, αρκετό κύμα και σχολή για να μάθετε πώς θα το… τιθασεύσετε με σανίδα, το Λιβάδι ακριβώς δίπλα στο ίδιο ύφος, πιο ήρεμη και με ένα φοβερό beach bar, η παραλία του Να στην εκβολή του ομώνυμου ποταμού και κοντά στον Ναό της Ταυροπόλου Αρτέμιδος, ιδανική και για γυμνιστές και φυσικά οι Σεϋχέλλες, highlight του νησιού, με τιρκουάζ νερά και λευκά βότσαλα.

Μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας οπωσδήποτε αθλητικά παπούτσια για εδώ. Θα σας φανούν θησαυρός κατά την ανάβαση/ κατάβαση προς αυτήν. Στην παραλία υπάρχει αυτοσχέδια καντίνα (ψυγειάκια, ομπρελίτσα, ντουντούκα που ενημερώνει τους λουόμενους ότι είναι έτοιμη η φραπεδιά), αλλά επειδή δεν είναι ανοιχτή κάθε μέρα, να έχετε μαζί σας νεράκια καλού κακού. Εξίσου όμορφες παραλίες στο βόρειο τμήμα του νησιού είναι το Γιαλισκάρι, ο Κάμπος και το Αυλάκι.

Στη νότια πλευρά του νησιού, ξεχωρίζουν ο Φάρος, το Γλυφάδι, ο Ανεφαντής, το Νίφι, τα Κεραμέ με τα πλατάνια του και τα Νεάλια με τον πελώριο όγκο της Δαιμονόπετρας, τόπος λατρείας κατά την αρχαιότητα και ο όρμος του Ιερού, μια παραλία με άμμο και πλούσια βλάστηση και τη σπηλιά όπου πιστεύεται ότι ανατράφηκε ο θεός Διόνυσος. Και ένα μυστικό: Πάλι το Φλες, αυτή τη φορά για την παραλία του. Κρυμμένη, από τον δρόμο θα χρειαστεί να κατεβείτε αρκετά σκαλοπάτια για να την προσεγγίσετε.

10 λόγοι να πας Ικαρία

Τα ιαματικά λουτρά

Βρίσκονται στα Θέρμα και έχουν κάτι από 80s γοητεία της Ελλάδας του ΠΑΣΟΚ. Οι πασίγνωστες ιαματικές πηγές του νησιού – πλούσιες σε ραδόνιο σε ποσότητα που τις κάνει πρώτες παγκοσμίως – είναι ό,τι πρέπει για να περάσετε μια χαλαρωτική μέρα στα νερά τους. Μετά το oldschool spa, οπωσδήποτε μια στάση στο κοντινό ζαχαροπλαστείο Μέλισσα για πόλεμο στην υπογλυκαιμία με απίστευτη πορτοκαλόπιτα και λαχταριστό γαλακτομπούρεκο.

Το φυσικό τοπίο

Μπορεί να αγαπήθηκε για τα πανηγύρια και τις παραλίες της, όμως η Ικαρία «κρύβει» σε κάθε σπιθαμή της πράσινες οάσεις, δάση από βελανιδιές, πλαγιές και χαράδες, φαράγγια και ποτάμια και φυσικά μπόλικα μονοπάτια, καλά σηματοδοτημένα, για τους φαν του trekking. Πάνω από την παραλία του Να, για παράδειγμα, ο ποταμός Χάλαρης σηματοδοτεί τη διαδρομή που περνά μέσα από το ομώνυμο φαράγγι για να καταλήξει στις Ράχες. Ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια, περπατάτε περίπου μισή ώρα στο μονοπάτι, μέχρι να συναντήσετε τον επιβλητικό καταρράκτη που πλαισιώνεται από κατάλευκα βράχια και πυκνή βλάστηση, για να καταλήξει σε μια πράσινη λιμνούλα – χάρμα οφθαλμών.

10 λόγοι να πας Ικαρία

Το σούπερ φαγητό

Από πού να ξεκινήσουμε και πού να τελειώσουμε. Οπουδήποτε και αν καθίσετε να φάτε, θα φάτε καλά. Για πρωινό στον Εύδηλο ο Αυγάς, φτιάχνει επικό τοστ και φυσικούς χυμούς, ο Φανούρης επίσης στον Εύδηλο σερβίρει συγκλονιστικό γύρο χοιρινό. Σουβλάκι για Όσκαρ στον Τραμπαρίφα με καραμελωμένο κρεμμύδι παρακαλώ και δικά του κρέατα, λογικές τιμές στα Πέριξ στην Ακαμάτρα και Μαραθίτης στον Άγιο Πολύκαρπο για σουβλάκι στον γυρισμό από Λαγκάδα μετά το πανηγύρι να στρώσει το στομάχι (μπορείτε να το φτιάξετε και μόνοι σας αν έχει πολύ κόσμο).

Στον Αρμενιστή στο Ζεύκιν, πάνω στη θάλασσα για ωραία ιταλική κουζίνα, στον Πλάτανο στον δρόμο προς Ράχες για φοβερά μαγειρευτά, στην Άννα στο Να (φωτό) για σούπερ αστακομακαρονάδα (~70 ευρώ) και ωραία θαλασσινά, στο beach bar Ammos στο Λιβάδι για συγκλονιστική πίτσα, στην Φιλίτσα στο χωριό Καρυδιές για ντόπια κουζίνα, στο μαγαζί του Γυναικείου Συνεταιρισμού στις ράχες για εξαιρετικές πίτες και γλυκά (το μπανόφι είναι από αλλού) και επίσης για γλυκά στο καφέ/παγωτατζίδικο/λουκουματζίδικο Οι συνταγές της Γιαγιάς στον Αρμενιστή.

 

 

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria

 

 

H Iκαρία δεν τελειώνει ποτέ

H Iκαρία δεν τελειώνει ποτέ!
by Newsbomb.gr

H Iκαρία δεν τελειώνει ποτέ, Aν είστε άνθρωπος της οργάνωσης και του προγραμματισμού η Ικαρία είναι ό,τι πρέπει για να αναθεωρήστε. Αν πάλι είστε της λογικής ό,τι βρέξει ας κατεβάσει το νησί αυτό είναι ο παράδεισός σας. Η Ικαρία είναι γνωστή για τις ωραριακές της ιδιαιτερότητες και τα πανηγύρια της αλλά αν την επισκεφθείτε θα καταλάβετε πόσα πολύ περισσότερα κρύβει ένα νησί που είναι ταξιδιωτικός προορισμός για λίγους και εκλεκτούς.

Η Ικαρία είναι αυτόνομη. Διαθέτει κτηνοτροφία, έχει πέλαγος με πλούσιες ψαριές και τα νερά που αναβλύζουν από τα βουνά της εξασφαλίζουν όσα χρειάζεται το νησί σε λάδι και λαχανικά. Με δεδομένο πως στο παρελθόν αποκλειόταν πολύ συχνά λόγω καιρού από την κεντρική Ελλάδα, ανέπτυξε φιλοσοφία αντίστοιχης του Μικρού Γαλατικού Χωριού που όλοι αγαπήσαμε στα Asterix.

Κάπου εκεί δημιουργήθηκε και ο Μύθος της Ικαρίας. Κάτι τα πανηγύρια της που αρχίζουν αργά και τελειώνουν την άλλη μέρα, κάτι το ωράριο στις Ράχες και οι ρυθμοί των Ικαριωτών, το νησί έγινε προορισμός για όλους αυτούς που θέλουν να κατεβάσουν ταχύτητα και να χαλαρώσουν.

Τα πανηγύρια της Ικαρίας

Αν νομίζετε ότι τα χάσετε να σας ενημερώσουμε ότι έπονται δύο. Το πρώτο γίνεται στις 17 Σεπτεμβρίου στο Μονοκάμπι και την Κρεμαστή επ ευκαιρία της γιορτής της Αγίας Σοφίας και το επόμενο γίνεται 26 Οκτωβρίου στον Άγιο Δημήτριο Ραχών.
Τα πανηγύρια στην Ικαρία αρχίζουν αργά. Πολύ αργά. Στις 10 το βράδυ το πολύ πολύ να βρείτε εκεί τους γηραιότερους του χωριού. Τα καλύτερα γίνονται μετά τα μεσάνυχτα. Οπότε αν σκοπεύετε να κάνετε πανηγύρι στην Ικαρία προετοιμαστείτε για ξενύχτι γερό. Τα πανηγύρια τελειώνουν αφού ξημερώσει.

Οι παραλίες

Η Ικαρία διαθέτει δεκάδες παραλίες η μία πιο όμορφη από την άλλη. Όμως η θάλασσα στην Ικαρία δεν είναι ήρεμη. Τα νερά είναι βαθιά και έχουν υπόγεια ρεύματα. Συνεπώς αν είστε της λογικής θάλασσα μπανιέρα αλλάξτε προορισμό.
Δοκιμάστε μια βόλτα στο Ιερό όπου τα πράγματα είναι πιο ήρεμο λόγω της απανεμιάς του. Ο Αρμενιστής είναι η πιο γνωστή παραλία μαζί με το Γιαλισκάρι. Είναι πολυσύχναστες παραλίες αλλά τέτοια εποχή μπορείτε να τις ευχαριστηθείτε χωρίς να σας ενοχλήσει η πολυκοσμία. Το Να είναι η επόμενη στάση που πρέπει να κάνετε. Δημοφιλής παραλία ειδικά για εκείνους που κάνουν ελεύθερο camping βρίσκεται στις εκβολές ενός ποταμού.

Aπαραίτητη η εκδρομή, στους γειτονικούς Φούρνους. Εκεί θα βρείτε άφθονο φρέσκο ψάρι, αλλά και σπιτικά γλυκά. Εννοείται ότι οι παραλίες είναι από μόνες τους κίνητρο, αλλά το λέμε γιατί μπορεί να πεινάσετε.

Οι διαδρομές

H Iκαρία δεν τελειώνει ποτέ Η Ικαρία διαθέτει ορεινές διαδρομές που πρέπει να κάνετε, αρκεί να είστε προετοιμασμένοι για σουρεάλ καταστάσεις. Στη διαδρομή σας θα βρείτε πολλές φορές αυτοσχέδιες πόρτες να κλείνουν το δρόμο. Μπορείτε να συνεχίσετε, αρκεί να κατεβείτε να τις ανοίξετε και να τις ξανακλείσετε αφού περάσετε. Διαχωρίζουν τα βοσκοτόπια των ντόπιων οπότε καλό θα ήταν να τηρήσετε το τελετουργικό τους. Μην εκπλαγείτε αν σας κάνουν ωτοστόπ, στην Ικαρία είναι πολύ συνηθισμένο. Αν είστε τυχεροί και ανέβετε στην κορυφή των βουνών της Ικαρίας μπορεί να σας τυλίξουν τα σύννεφα. Το θέαμα είναι μαγευτικό.

Το φαγητό

Ό,τι κι αν φάτε στην Ικαρία είναι νόστιμο. Η παραγωγή του νησιού, ειδικά εκτός φουλ σεζόν υπερκαλύπτει τις ανάγκες, οπότε όλα μαγειρεύονται με τον παραδοσιακό τρόπο και με αγνά υλικά. Όταν δοκιμάσετε θα καταλάβετε τη διαφορά.
Δοκιμάστε οπωσδήποτε τυρί από ντόπιο κατσικίσιο γάλα. Ζητήστε την που ωριμάζει σε άλμη με λευκό χρώμα, και έχει ευχάριστη ελαφρά πικάντικη γεύση, που δυναμώνει με τον χρόνο ωρίμανσής της, που είναι τουλάχιστον τρεις μήνες. Δεν παρασκευάζεται σε καμιά άλλη περιοχή της Ελλάδας.

H Iκαρία δεν τελειώνει ποτέ – Το πιο διαδεδομένο φαγητό το «σούφικο», όπου τα γεννήματα του Ικαριώτικου περιβολιού, συνυπάρχουν σε διάφορες εκδοχές μελιτζάνες κολοκύθια, κρεμμύδια, πατάτες, ντομάτες σε άπειρους συνδυασμούς. Ο μύθος αναφέρει πως το φαγητό έφτιαξε πρώτη φορά μία νοικοκυρά που δεν είχε προλάβει να μαγειρέψει στον άνδρα της και απλά κατέβηκε στο περβόλι, έκοψε ό,τι βρήκε γρήγορα-γρήγορα και τα έβαλε όλα μέσα στο τηγάνι. Αφού ψήθηκε το φαγητό έβαλε να δοκιμάσει και καθώς έτρωγε έλεγε «σου’ φήκω, δεν σουφήκω σουφινιό πιάτο». Δοκιμάστε γεμιστά αφού είναι σπεσιαλιτέ του νησιού αλλά και κολοκυθοκεφτέδες και ρεβυθοκεφτέδες. Εννοείται ότι τα κατσίκια που θα βρείτε μαγειρεμένα σε διάφορες εκδοχές είναι πεντανόστιμα αφού είναι κατά κύριο λόγο άγρια.

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria

 

Ικαρία Το άχρονο νησί

Ικαρία Το άχρονο νησί by Jenny.gr

Ικαρία Το άχρονο νησί, Πάνω από είκοσι χρόνια ήθελα να επισκεφτώ την Ικαρία. Είχα ακούσει τόσους μύθους και ιστορίες που φάνταζε σαν τη χώρα του Ποτέ. Ιστορίες για τα εικοσιτετράωρα πανηγύρια, για τους ανθρώπους που ανοίγουν τα μαγαζιά τους ό,τι ώρα θέλουν, για τις άδειες παραλίες, για τους μαγαζάτορες που δεν βιάζονται να σε εξυπηρετήσουν, όπως και πολλές μεταφυσικές ιστορίες και φαντάσματα – τους αρέσει το μεταφυσικό στην Ικαρία.

Όλες αυτές οι ιστορίες μαζί με το μυστικό της μακροζωίας, μου είχαν εξάψει τη φαντασία και ένοιωθα ενθουσιασμένη που επιτέλους θα πήγαινα έστω για τέσσερις  ημέρες (γιατί την Ικαρία για να τη δεις θέλεις τουλάχιστον δέκα ημέρες).

Ξεκίνησα με πρόγραμμα και πολύ στοχευμένη για το  ποια μέρη ήθελα να δω. Μεγάλος λάθος. Από ό,τι έβαλα στόχο, δεν έκανα τίποτα, εκτός να παραβρεθώ σε πανηγύρι. Να ‘ναι καλά η καλή μου φίλη Ναταλία και ο Νίκος, γιατί είναι εντελώς διαφορετικό να πας μόνος σου και αλλιώς να πας με Ικαριώτες.

Μόλις έφτασα, δίπλα από το αεροδρόμιο έριξα μια βουτιά στο Φάρο, μια μεγάλη παραλία με ωραίο βυθό, και μετά φάγαμε στο χωριό Καραβόσταμο, μια ώρα από το Φάρο, στην ψαροταβέρνα Μαντουβάλα, πάνω στη θάλασσα, όπου η μοναδική οικογένεια Τσιμπίδη, με την Τρισεύγενη, το Γιάννη, το Ζαχαρία και το Βαγγέλη, μας έφεραν τους ωραιότερους μπαλάδες (ψάρια) που δεν είχα δοκιμάσει ποτέ μέχρι τότε, φάβα και μαυρομάτικα φασόλια με χταποδάκι, αλλά και συγκλονιστικά χόρτα και κολοκύθια. Όλα  από το μποστάνι τους και όλα από τη δική τους τράτα.

Ικαρία Το άχρονο νησί – Αφού είπαμε μεταξύ μας πολλές φορές πόσο ευλογημένοι είμαστε που βρισκόμαστε εδώ, αρχίσαμε να ανηφορίζουμε στο Πέζι στις Ράχες, που έχει μια μοναδική ιστορία. Δεν θα σας την πω, βρείτε τον Νίκο Πετρόγιαννη να σας την πει.

Μετά από μία ώρα διαδρομής φτάσαμε στο Πέζι, ένα υπέροχο πέτρινο σπίτι μέσα στο δάσος , που φάνταζε σαν να έχει βγει από παραμύθια του  Άντερσεν.

Ίχνος σήματος κινητού, μεγάλη ελευθερία…. Το πιο κοντινό μέρος για να πιάσει το κινητό ήταν σε 15 περίπου λεπτά απόσταση με το αυτοκίνητο, στο χωριό Χριστός, ένα από τα πιο όμορφα και γραφικά χωριά. Στον υπέροχο κεντρικό δρόμο που διασχίζει το «χωριό που δεν κοιμάται ποτέ», βρήκαμε την Κουζίνα,  όπου αξίζει να δοκιμάσετε πουγκιά με λαχανικά και κάρυ. Λίγο πιο κάτω, ο Γυναικείος Συνεταρισμός Ραχών, με χειροποίητα γλυκά φτιαγμένα με πολύ μεράκι. Μη φύγετε αν δεν δοκιμάσετε το μπακλαβαδάκι που μοιάζει με σπρινγκλ ρολ, είναι θεϊκό! Στο πολύ όμορφο μπαρ με τον υπέροχο κήπο, το Δενδρόσπιτο, ένα παλιό σπίτι που η Ανθοδέσμη και ο Κώστας μετέτρεψαν με πολύ αγάπη σε μικρό παράδεισο, υπάρχουν όντως δενδρόσπιτα αν θέλεις να αράξεις ψηλά.

Ικαρία Το άχρονο νησί – Την άλλη μέρα, αφού ξυπνήσαμε και φάγαμε πρωινό σε ρυθμούς Ικαρίας, πήγαμε στο Λιβάδι, όπου καταλήγει το ποτάμι από το φαράγγι του Χάρακα. Εκεί μπορείς να κάνεις πολύ ωραίο κάμπινγκ.

Όμως αυτό το οποίο θα μπορούσες με μεγάλη ευχαρίστηση να πάρεις μαζί σου φεύγοντας από την παραλία, είναι να μάθεις για τους άνεμους στη σχολή Ανεμολογίας. Δηλαδή να συζητήσεις στην κυριολεξία ” περί ανέμων και υδάτων”. Ανεβήκαμε από εκεί προς το βουνό για βραδινό, κοντά στον Προφήτη Ηλία. Στη ταβέρνα Άργιος, είχα την τύχη να μου πει όλη την ιστορία για την εξορία του, ο Ντίνος Πετρόγιαννης, ένας υπέροχος άνθρωπος με πανέμορφα μάτια που μίλαγε με  γλύκα για όλα αυτά τα δύσκολα που του συνέβησαν στη ζωή στα χρόνια της εξορίας. Μουσικός, μοιραζόταν το δωμάτιό του με τον Λουντέμη και είχε όμορφες ιστορίες για τον Χατζιδάκι. Ομολογώ πως τελικά δεν ήξερα τίποτα για την εξορία.

Γυρίσαμε στο σπίτι ίσα-ίσα για να βάλουμε τα σωστά παπούτσια –τα οποία τελικά εγώ δεν έβαλα. Υποσημείωση κορίτσια να φοράτε κλειστά παπούτσια στα πανηγύρια για να μπορείτε να είστε ανταγωνιστικές στις πατημασιές.

Γύρω στα μεσάνυχτα  πήγαμε στο πανηγύρι στις Καστανιές, νωρίς τελικά για ικαριώτικο πανηγύρι. Από το κατσικάκι μέχρι το γαλακτομπούρεκο, όλα πετανόστιμα, και το κρασί που έρεε άφθονο και ντόπιο, ό,τι πρέπει για να κάνεις κεφάλι. Η πιο συγκινητική στιγμή όταν η ορχήστρα έπαιξε ένα κομμάτι τανγκό και  χόρεψαν όλοι, από τους υπερήλικες μέχρι τους νέους, έμοιαζε με παλιά ιταλική ταινία.

Ικαρία Το άχρονο νησί – Ο κόσμος άρχισε να έρχεται μετά τις 3. Το πιο σημαντικό για να αντέξεις στο πανηγύρι είναι να μην αρχίσεις να πίνεις από την αρχή, έτσι ώστε να προλάβεις να χορέψεις το “Πώς το Τρίβουν το Πιπέρι”, το τραγούδι με το οποίο κλείνουν όλα τα πανηγύρια στην Ικαρία. Δεν πρόλαβα, υπόσχομαι την επόμενη φορά. Την παράσταση έκλεψε ο 80χρονος Γιώργος Στενός, ο γνωστός μελισσοκόμος από το χωριό Χριστός, με την σπάνια χορευτική φιγούρα ‘κωλοκάθισμα” χωρίς χέρια.

Την επόμενη μέρα πήγαμε να δούμε το ηλιοβασίλεμα στη Μονή της Θεοκτίστης, στο χωριό Πηγή. Η πρώτη εντύπωση όταν φτάνεις είναι πως εκεί κατοικούσαν  εξωγήινοι. Στο βάθος αγναντεύεις την Μεσσαριά και τις χαράδρες που ξεχύνονται μέσα στο άπειρο πράσινο.

Τρία νησιά έχουν σαν καύχημα την Αγία Θεοκτίστη. Η Λέσβος στην οποία γεννήθηκε, η Πάρος στην οποία έζησε τριάντα πέντε χρόνια ασκητική ζωή και η Ικαρία στην οποία βρίσκονται τα σεπτά λείψανά της.

Εκτός από την υπέροχη θέα και το ηλιοβασίλεμα αξίζει να φας στο καφενεδάκι τους λουκουμάδες της Μαρίας Φραντζέσκου, που προσέχει  τη μονή, και να ακούσεις όλη την ιστορία του νησιού από μια γυναίκα που θα μπορούσε να είναι η προσωποποίηση της Ικαρίας. Έχει ένα αγέρωχο περπάτημα, φίνο αλλά ταυτόχρονα αντρικό. Σνόμπαρε τον Τζέιμι Όλιβερ, καθώς έφτιαξε μεν τραχανά μαζί του, αλλά όταν της ζήτησε να αρμέξουν την κατσίκα τον έστειλε  να το κάνει μόνος του.

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria

 

Η Ικαρία στους παγκόσμιους πρωταθλητές της μακροζωίας

Η Ικαρία στους παγκόσμιους πρωταθλητές της μακροζωίας by www.kefaloniapress.gr || Γράφει η Αλίκη Κοτζιά

Η Ικαρία στους παγκόσμιους πρωταθλητές της μακροζωίας , Τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει η διατροφή στη μακροζωία επισημαίνει σε έκθεσή του ο καθηγητής Νταν Μπουέτνερ, ο οποίος σημειώνει πως σε πέντε «μπλε ζώνες», όπως τις έχει ονομάσει, οι πληθυσμοί ζουν μια πιο υγιεινή και μακρά ζωή σε σχέση με άλλες. μεταξύ αυτών.

Το Χονγκ Κονγκ, η Ιαπωνία και ο ευρωπαϊκός Νότος -συγκεκριμένα η Σαρδηνία της Ιταλίας και η «δική μας» Ικαρία- είναι μερικές από τις περιοχές που προσφέρουν το ιδανικό «περιβάλλον» για μια μακρά ζωή, σύμφωνα με την έρευνα «Blue Zones» που παρουσίασε στο Νταβός ο Μπουέτνερ.

Η διατροφή στις συγκεκριμένες περιοχές βασίζεται στην κατανάλωση τροφών, όπως δημητριακά, λαχανικά, σπόρους και καρπούς, ενώ το κρέας προτιμάται μόλις πέντε φορές τον μήνα. Επιπλέον, οι ντόπιοι προτιμούν να πίνουν νερό, τσάι, καφέ και λίγο κρασί, αλλά σχεδόν καθόλου αγελαδινό γάλα.

Αλλοι επιστήμονες προσθέτουν κι άλλα «υλικά» στη συνταγή της μακροζωίας, τονίζοντας πως ο επαρκής ύπνος, η άσκηση (150 λεπτά μέτριας έντασης ή 75 λεπτά έντονης) και το αίσθημα του να είσαι χρήσιμος συμβάλλουν στον τρόπο ζωής. Φυσικά, η οικονομία, η τεχνολογία, η υγειονομική περίθαλψη και η εκπαίδευση σε συνδυασμό με τα φάρμακα, τις ασφαλέστερες γεννήσεις και η εξέλιξη της ιατρικής γενικά έχει αυξήσει εντυπωσιακά τη μακροζωία των ανθρώπων τις τελευταίες δεκαετίες

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria

 

 

How to Live to 100

How to Live to 100

by: By Elisa Sinadinou
Joyjustso.wordpress.com

How to Live to 100, We laughed the first time we read media reports saying that Ikariots live longer than average. It seemed like a joke, until we took a minute to think about it: my grandfather lived to 110 years old, one of my uncles made it to 115 and his brother died at 108. ‘Could the reports be right?’ we wondered.”

I’m sitting in the home of 83-year-old writer Sosa Plakida in Stavlos, a tiny village on Ikaria (also spelled Icaria), which is a small island in the eastern Aegean with around 8,000 permanent residents.

Sosa could easily pass for 70 and is sharp as a tack. In fact, most of the Ikariots I meet actually look much younger than they are. This was one of the first things I discovered when I arrived on this enchanting island – after its beautiful beaches which attract thousands of tourists every summer, and the quaint mountain villages that look like they’re posing for postcard photos.

How to Live to 100, Ikaria is named after the mythological figure of Icarus, the impetuous young man who washed up dead on its shores after ignoring his father’s instructions not to fly too close to the sun, which melted the wax in his wings. Ancient lore may associate Ikaria with youth and recklessness, but, in modern times, it has been linked to their opposites: old age and wisdom. Ikaria and another four locations (Okinawa in Japan, Sardinia in Italy, Nicoya in Costa Rica and Loma Linda in California) have been designated as Blue Zones, meaning they are parts of the world which may appear to have little in common but which share certain characteristics that result in their residents living significantly longer than average. According to studies, one in three Ikariots lives past the age of 90.

And perhaps surprisingly, the longevity claims are not new. In a book published in 1678, Iosif Georgirinis, the archbishop of Samos, attributes the long life of Ikariots to the island’s air and water, to its sense of community, to their sparse diet and to their hereditary biological traits.

“The way of life plays an important part,” says Christodoulos Xenakis, a neurologist-psychiatrist and a native of the island. “Ikariots have a tiring but calm routine. A laid-back attitude lets people live stress-free, and this is beneficial to their health.” Aged 83 himself and none the worse for it, he has been in charge of organizing the Ikaria Senior Regatta, a sailing competition for over-70s, for the past two years. It attracts considerable interest, particularly from locals, with 16 boats participating in the first year. The first Ikariot to sign up was 86 years old.

How to Live to 100, For the tourists who flock to the island each year, Ikaria is better known for its religious festivals that go on into the wee hours, with hearty local fare, live music and lots of dancing. Visitors and locals join together in an embrace of hospitality and generosity of spirit.

Ikariots are very sociable, preferring to get together in groups to share their joys and sorrows after a day’s work rather than spending the evening at home. This is why the coffee shops in many villages open up later in the evening, so as to cater to the farmers returning from the fields. “This is our saving grace,” says Sosa. “Whenever something bad happens, we’ll talk about it at home a little and then head off to the café or to see friends. Sadness is more manageable when you share it. It’s no life when you close yourself off and the echo of your own voice is the only sound you hear.”

Anna Fountouli was born in 1924, yet meets her friends every afternoon and walks along the waterfront of Aghios Kyrikos as far as her legs will carry her. She welcomes us into her home and shows us some of the lovely knitting and embroidery she works on every day after lunch and before her afternoon nap (most Ikariots take a siesta). Every so often, she springs out of her chair to show us a photograph or a piece of knitting, or to let in a friend at the door. What’s her secret? “Don’t eat too much, and love where you live,” she says.

Indeed, numerous studies have found that the well-balanced Mediterranean diet can be key to living a long and healthy life. For elderly Ikariots, though, it’s not a lifestyle choice. The simple fact is that most still grow their own vegetables, eat whatever nature has to offer, rely more on pulses than on meat, and consume oil made from their own olives. Take Yiannoula, for example. She’s a delightful 90-year-old who invites us into her home in the village of Faros, where she treats us to coffee, olives from her garden, rusks from her oven and kopanisti cheese she makes herself.

How to Live to 100

This is all in a day’s work for Yiannoula, who has aching feet and a sore back. “I really believe we should die at 80, my dear. You can’t imagine what a hassle life is after that.” Despite this rather pessimistic outlook, she was the soul of politeness when we called the previous evening to arrange our visit, and remarkably hospitable when we arrived.

Ikariots are renowned for their hospitality. Stop anywhere to ask for directions, and you’ll be invited in for a coffee or a cup of herbal tea before they even ask your name. They make their tea with local herbs (such as pennyroyal, sage, lemon beebrush and St John’s wort, which grows in abundance here) and sweeten it with honey; they call this “vrastiko” and drink it at breakfast and sometimes before bedtime.

The locals are well versed in the special properties of each herb. If you’re looking to relax, they’ll recommend a blend of aloe, basil, honey and wine, whereas for a cough, it will be pennyroyal; there’s even talk of something called “trivoli,” a herb similar to bindii said to have the “uplifting” qualities of Viagra.

In the village of Chrysostomos, we meet a man called Petros Kratsas, a 98-year-old retired schoolteacher who, just days earlier and with the help of only his nephew, had graveled the road to his house again after part of it was damaged. Ikariots are known for such intense physical activity. The hamlets and villages were often built high in the hills so they couldn’t be spotted by the pirates who sought shelter in the natural harbors of the small neighboring island cluster of Fournoi. This means that, until recently, Ikariots had to walk long distances daily to reach their fields or animals, a habit that the older folk still maintain.

Thanasis Vasilaros, 90, is another example. Even though he has officially retired as a journalist, he still writes and publishes a local paper. He walks from his village, Therma, to Faros every day to see his children and grandchildren and walks back, too, even though it’s an hour each way. When we visit him at his home, he gives us a basket of fresh goodies from his garden: peppers, eggplants, lemons and fragrant guava, an exotic fruit that came to the island from Egypt and is today found in many gardens. With properties similar to the kiwi, it contains four times more vitamin C than oranges.

How to Live to 100, So, is it this lifestyle – the exercise, diet, slow pace and midday naps – that is slowing down the clock? Athens University cardiology professor Christodoulos Stefanadis and his team have been studying the longevity of Ikariots for years; they’ve published more than 20 papers in international medical journals and spoken on the subject at more than 100 conferences.

“The longevity phenomenon is multifaceted,” he says. “Apart from the environment and personal habits, heredity − the genetic substrate − plays a pivotal role. It‘s possible that, as a result of its isolation and tough survival conditions, Darwin’s process of natural selection has been in play on Ikaria, ensuring that the strongest genes survived. That is what we’re studying right now.”

Few younger Ikariots follow in their forebears’ footsteps. The tourism sector is run by the descendants of those who lived off the land, and the stress of modern-day life is becoming evident across the island. The young use cars and motorcycles to get around and modern tools to do their farm work. And while their diet is certainly healthier than most city dwellers, they also consume the usual products found in supermarkets. What effect these new habits will have on their health and lifespan is unknown. “That is an interesting study prospect,” says Stefanadis.

In the meantime, we’ll try to follow the advice of a lovely old man we met at a coffee shop: eat half as much, walk twice as much, laugh three times as much and love without bounds.

Source: https://www.greece-is.com/how-to-live-to-100-lessons-from-the-blue-zone-island-of-ikaria/

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria

 

Volunteering on a Timeless Greek Island

Volunteering on a Timeless Greek Island
By: Chiara Crisafulli – Backpackerstravelmagazine.com

Volunteering on a Timeless Greek Island, I wished our first meeting hadn’t started an hour and a half late… at least not the very first one! Mihalis laughed, pointing to an invisible watch on his hairy wrist. ‘This isn’t the kind of Greece you know…time doesn’t exist in Ikaria!’ His explosive laugh caused us, the foreign volunteers, to pause with our buttered homemade bread slices halfway to our mouths.

Later that day, Mihalis called out for help from a height, making me think he had a flat tire. But once I reached the top of the hill, I saw his van’s rear wheels were dangling into nothingness. My body froze – petrified – and I remembered a sentence I had heard during my previous travels in Greece: ‘in Ikaria, people don’t know the meaning of the word stress’.

It was a boring Sunday at work when I came across an article about volunteering to clean mountain pathways on the island of Ikaria. Between the islands of Samos and Mykonos, in the middle of the Aegean Sea, Ikaria seemed the perfect spot to spend a month immersed in rough nature. I wanted to help people working manually, and I liked the idea of getting my hands dirty with soil – something totally different from my usual 9-5 stressful office life in super productive Holland.

This is how I became one of the five volunteers who joined the Monopatia Project in June 2016, together with Suzanne – an Hellenophile German translator, a couple of backpackers from Australia – Will and Rachel – and Adam, a Londoner with a passion for the Mediterranean mountains. We shared four weeks hosted in the Greek language school which Mihalis has been owning and directing for 20 years. The accommodation provided was shared dorms with en suite bathrooms.

‘Many a tourist ventures in the mountains without a local guide and are unable to find their way out. Some have died, falling from ravines hidden by knots of inextricable forest’ Mihalis told us during our first meeting. This was the reason behind the project: to clear wild mountain pathways, and map a net of trails to promote a safe hiking experience.

For four weeks, we rose every morning at 7. Helped by a handful of locals, the first path from the mountain village of Arethousa to the fishermen’s village of Karavostamo was cleared in just two weeks. It’s a 4 km walk framed by lupines, blackberries, olive and plane trees with a river valley meandering along the path. On the third week, Adam and Will mapped the route with a GPRS and uploaded it onto Google maps, while Rachel and I designed and distributed leaflets to some local businesses. Lastly, we all cut and painted red wooden signs and put them up along the paths.

Our hard work was generously repaid. We had speed Greek lessons taught by Mihalis, and by the fourth week, we were all able to order a meal in Greek. We spent late afternoons winding down at the beach and swimming in transparent waters. We travelled to historical sites, like the notorious temple of the Greek Goddess Artemis, located in Nas. Notable highlights were the Ikariotiko dance lessons held on the terrace of the school from which we could see the sunset turning the island of Samos and Turkey into pure gold. Not to mention the mouth-watering dinners sponsored by local tavernas. Moustached owners seemed to fight to get the ‘kind foreigners working hard for the island’ sitting on their porch every night.

When Mihalis’ string trimmer broke, it was another chance to see how Ikarians manage stress. At first he laughed, and then he admitted he had no money to buy a new one. ‘When I don’t have what I need, I go to the Cafè Neo, order a coffee and wait for the right person to show up’. And this was exactly how we solved the problem. After few iced frappes, a wrinkled white-haired builder phoned his cousin who had a brand new trimmer to lend to us.

‘We need to rely on each other and live with what we have…this requires patience’ said a local called Elias, an ex-History teacher at the University of Athens. With him, our dinners often turned into unexpected Ikarian philosophy lessons. I remember listening to his words while a huge tray with a steaming pastitzio – the Greek and more-meaty version of lasagne, shaped like a Babel tower – facing a group of fifteen locals and us, the foreigner volunteers. Sitting on the taverna’s terrace, we had already emptied a few bottles of thick red wine when the sunset surrendered to darkness in a slow motion changing spectrum of colours. From orange, to red, then fuchsia, the horizon turned into a thin violet line hanging upon an almost undetectable sea.

Volunteering on a Timeless Greek Island,  After four weeks, we completed the second path from Karavostamo to Aris Potamos, and our last night on the island coincided with the ‘12 Apostles’ Panigiria’. Panigiria is a traditional Greek celebration which involves red wine, grilled meat, and dancing lasting from the afternoon to the morning after. That night, the Pedi village square was busy with tables where guests sat randomly. A small stage hosting a local folk group (a violin, a mandolin-like Greek guitar called bouzoki, and a classic guitar) was playing next to the BBQ area. We were soon dancing in circles mixing with the locals, stepping forward and then backwards, some men were snapping fingers…opa!

The last sunrise popped out from behind the little white houses as red as a pomegranate. It was there I realized time had passed by. By noon, without even having touched my bed, I was tossing out T-shirts and shorts because they either had holes, were torn, or were stained with paint.

‘I thought we’d have had more time to rest…now I need a holiday from my holiday!’ said an unusually relaxed Suzanne. She picked up her steel banded round watch from the bedside table and scanned it. ‘I still have some time in Greece’ she said – and burst out in a laugh, then tossed the watch inside her gigantic yellow suitcase.

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria

 

A Lively Island

A Lively Island
By: Kousdas.wordpress.com

A Lively Island, Ikaria, a small island in Greece, covers 254 sqkm of area. Something has happened in the lives of the people there, so that they have started forgetting the Death! In other words, they, seemingly, have learned the secret of Immortality
The average life expectancy of people on this island, which is full of surprises, is 100 years! Even at the age of 100, most of them are quite fit. They can easily reach the Church situated at the top of a hill. They do not even walk with the help of a stick, or need glasses to have a clearer vision. Bed-ridden or dying cancer patients can recover without receiving medical treatment on this Greek island! Perhaps, Ikaria is a magical place on the Earth.

Stamatis Moraitis, who lived on this island, recalled that once, he had left the Island for Florida to stay with his wife and children. When he had fallen ill in 1976, the doctors reportedly detected cancer in his lungs, and had told him that he had less than nine months to live. Moraitis, who was 60 at that time, decided to spend his final days with his childhood friends in Ikaria. He returned to the Island with his wife. Upon his arrival, he started making recovery and became fit, once again! Moraitis passed away in 2006 at the age of 90. There are many such instances… Gregory Sahas, another centenarian, had been enjoying at least 20 cigarettes per day for 70-long years. Still, no disease could bother him throughout his life, except an appendicitis infection.

A Lively Island

The residents of Ikaria Island are not dependent on the clock! The shopkeepers open their shops as per their wish. Guests, invited to lunch, can come at 12pm or at 6pm. Everyone leads life bound by her/his own condition, and no one has any problem in that. People live as a family on this tiny island. Also, nobody is worried about money in Ikaria. So, they are quite stress free. Residents of this island consume vegetables and fruits in huge quantity, as they rarely get fast food. Even, most of the people do not consume non-vegetarian items. Fishing, cultivation and livestock are the main livelihood of the people, there. As it is a hilly area, there is not much need for special exercises, as normal locomotion suffices for it. The Ikarians usually consume local wine… but, not more than two glasses! Before going to bed at night, they enjoy a special kind of anti-oxidant herbal tea. As they live relatively free lives, they do not have to spend sleep-less nights.

A Lively Island

Strangely, age cannot even make an impression on their bodies. So, nearly 80% of Ikarians enjoy a healthy and normal sex life till 65-100 years! The University of Athens has revealed these facts in a study.

Dan Buettner, an internationally recognised researcher, National Geographic explorer and New York Times best-selling author, penned a book, ‘The Blue Zones Solution‘, on this island in 2000. In this publication, he discussed mainly about the secret of the longevity of the Ikarians! Buettner and other researchers have made an attempt to find answers of some important questions… why the island has the highest number of centenarians? Why people live healthy lives here? Why Ikarians do not suffer from cancer and heart-related problems? And, all the studies mentioned lifestyle as the main reason behind the secret. Researchers are of the opinion that tension-free life, healthy food habit and the island’s climate are the three main reasons why the residents of Ikaria forget death.

Economy room rentals here
Guest House Lennon
Guest House Cohen
Guest House Dylan
Wikipedia Ikaria